حکایت کف بین پیر

 

 

 

 

 

 

 

 

 یه روزی یه کف بین پیر نشست و فالمو گرفـــــــــــت


تو هر چی گفته بود ، فکر و خیالمو گرفــــــــــــــــــــت


بود و یه کم سیاه ، مهربونو ، خمیده پشـــــــــــــــــت


چه بوی اسپندی می داد،چشاش نجیب بود و درشت


بهم نگاهی کرد و گفت ، فالتو می خوای بگیـــــــرم ؟


 گفتم بگیر ، بعدم بگو ، بگو چه وقتی می میـــــــرم ؟


گقت دخترم کف می بینم ، قهوه و فنجون نــــــــــدارم


 نه بلدم ، نه دوس دارم اداشونو در بیـــــــــــــــــــــارم


 گفتم بگو ، اینم دسام ، از روی چپ می گی یـا راس


 خندید و گفت فرق نداره، هر دستی که میل شماس


تو زندگیت سختی دیدی ، فالت چرا پر از غمـــــــــه ؟


م توی اسمت می بینم ، درس می گم نه ، مریمـه ؟


 یکی رو دوس داشتی که رفت ، مردا همه عین همن


خوبم توشون پیدا می شه ، اما خوبا خیلی کــــــــمن


 بچه بودی چند تا خطر گذشته از بیخ ســــــــــــــــرت


 خیال داری سفر بری ، خیره الهی سفــــــــــــــــــرت


یکی دیگه تازگیا تو زندگیت پیدا شـــــــــــــــــــــــــــده


 زیاد بهش تکیه نکن ، دوست داره ولی بــــــــــــــــده


 دشمن چه قدر زیاد داری،راستی مگه چه کاره ای ؟


 فک نکنم دارا باشی ، نمی بینم ســـــــــــــــتاره ای


 دو سه تا لکه می بینم ، دلت شکسته از کســـــــی


 یکی ته قلبته که ، می خوای بهش زود برســـــــــی

 

 خدا رو از یاد نبری ، ایندتم پکه و نیـــــــــــــــــــــــــم


 دو سه تا سد تو راهته ، دو تا بزرگ ، یکی کـــوچیک


یکی تو قوم وخویشتون یه کم مریضه ، مگه نــــــــه ؟


همون که اسیرشی ؟ واست عزیزه مگه نـــــــــــــه ؟


 نگامو چیدم از نگاش ، با کلی غصه خــــــــــــــندیدم


اصلن چی گفت و از کی گفت،فالم چی بود،نفهمیدم


 آدمای فالای من ، مثل خودش غـــــــــــــــــریب بودن


یعنی که خطای دسم ، انقد کج و عجــــــــیب بودن ؟


 خیلی خجالت کشیدم ، غم از نگاش چکه می کـــرد


 گفتم چرا فال می گیری تو این هوای خیلی ســــــرد


 چیه ، فالت درس نبود می خوای که مزدمو نــــــــدی


 نه هر چی گفتی راس بودش ، تو راه حلم بلــــدی ؟


بغض گلوشو آخر سر تو شهر چشماش ترکـــــــــــــید


 گفت دخترم باور نکن ، هیچکسی فردارو ندیــــــــــــد


 من یه غریبم و اسیر ، تو شهرتون در بهـــــــــــــــدرم


 دروغ می گم تا شبمو یه جور به فردا ببـــــــــــــــــرم


منم یه بندم مث تو ، تقدیرامون دست خــــــــــــــداس


 من کی باشم که بتونم ، بگم تو طالعت کجـــــــــاس


گذشتم و نذاشتم اون بیشتر از این بهم بگـــــــــــــــه


اون ولی گفتش واسه فال نرو پیش کس دیگــــــــــــه


دیدم اونو که دوباره به یه کسی دیگه رسیـــــــــــــــد


 بازم همون کف بینیا ، دوباره بغضش ترکیـــــــــــــــــد


 دنیای بی وفای ما از این کسا زیــــــــــــــــــــــاد داره


 از زمین و از آسمون ، غریب و کولی می بـــــــــــــاره


از همه چی که بگذریم ، تمامشم دروغ نبـــــــــــــــود


شاید به خاطر همین ، سرش زیاد شلوغ نبـــــــــــــود


سر اونا که راس می گن ، همیشه خیلی خلوتــــــــه


 چه توی فال ، چه زندگی ، دنیا پر از خیانتـــــــــــــــه


کف بین پیر هر چی که گفت دلم یه گوشه ای نوشت


تا ببینه حق با اونه یا بازیای سرنوشــــــــــــــــــــــــت


همه شبیه همشدیم ، فالامونم عین همــــــــــــــــــه


 اما فقط اون از کجا دونست که اسمم مریمــــــــــه ؟


 این که تموم شد و گذشت اما عجب کف بیمی بــود


 ته دلش زلالتر از پیش گوییای چینی بـــــــــــــــــــــود


دسام براش فرقی نداشت ، اون با دلش فالمو گفــت


از بعضی حرفا بگذریم ، دروغ چرا ، راستشو گفـــــــت


دل و ببین که همه جا یه جور به دردت می خــــــــوره


 یکی باهاش فال می گیره ، یکی پولاشو می شمره


 خلاصه که دلای پک ، قسمت هر کس نمی شــــــه


 دلای روشن و زلال مال غریباس همیشـــــــــــــــــــه


اینم یه قصه ی عجیب ،فالی که چیزی نمی خواست


کف بینی با یه قلب صــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاف،


نه دست چپ نه دست راســـــــــــــــــــــــــــــــــــت

 

مـــــــــــــــــریم حیدر زاده ...

 

 



برچسب‌ها: مریم حیدر زاده, شعر, عکس, عاشقانه وغمگین
+ تاريخ ۱۳٩٠/٢/۱۸ساعت ۸:٤٧ ‎ب.ظ نويسنده رضا نظرات ()