خداحافظ گل لادن٬ تموم عاشقا باختن
ببین هم گریه هام

 از عشق٬ چه زندونی برام ساختن


خداحافظ گل پونه٬ گل تنهای بی خونه
لالایی ها دیگه

 خوابی به چشمونم نمی شونه


یکی با چشمای نازش دل کوچیکمو لرزوند
یکی با دست ناپاکش

 گلای باغچمو سوزوند


تو این شب های تو در تو٬ خداحافظ گل شب بو
هنوز آوار تنهایی

 داره می باره از هر سو


خداحافظ گل مریم٬ گل مظلوم پر دردم
نشد با این تن زخمی

 به آغوش تو برگردم


نشد تا بغض چشماتو به خواب قصه بسپارم
از این فصل سکوت و

 شب غم بارونو بردارم


نمی دونی چه دلتنگم از این خواب زمستونی
تو که بیدار بیداری

 بگو از شب چه می دونی؟


تو این رویای سر در گم٬ خداحافظ گل گندم


تو هم بازیچه ای

 بودی٬ تو دست سرد این مردم

یه شب خوب تو اسمون ، یه ستاره چشمک زنون،

خندید و گفت کنارتم، تا اخرش تا پای جون،

ستاره ی قشنگی بود، آروم و ناز و مهربون،

ستاره شد عشق من و منم شدم عاشق اون،

اما زیاد طول نکشید عشق من و ستاره جون

ابری اومد ستاره رو دزدید و برد نامهربون

حالا شبا به یاد اون ، زل میزنم به اسمون،

دلم میخواد داد بزنم این بود قول و قرارمون،

تو رفتی و از خودتم، نذاشتی حتی یه نشون

 

 

 

 آسمان من

 

آسمان ! اشک بریز ,گریه به تو می آید

چشمه ی آب روان سخت به تو می بالد

آسمان ! اشک بریز ,اشک نوای دل ماست

قطره ی اشک تمنای دل عاشق ماست!

آسمان ! صبح شده !!!پس تو چرا تنهایی؟

پس چرا می باری؟

پس چرا بیداری؟

عشق من!!!! صبح شده

رنگ بهار آمده باز!

قطره ی اشک!!! بهار آمده باز!

آسمان ....گرچه بهار دیدنی است

ولی از آن چه صفایی دیدیم؟

چه امیدی.....چه صفایی دیدیم؟

آسمان ! گریه نکن.....گرچه به تو می آید


برچسب‌ها: عکس, شعر, روزی به هم میرسیم, خداحافظ گل پونه
+ تاريخ ۱۳۸٩/۱٠/٢۱ساعت ۱٢:٥٥ ‎ب.ظ نويسنده رضا نظرات ()